W niedzielę po Nowym Roku zaproponowałem kolejny wyjazd z cyklu Spalania Kalorii i Promili. Większości znajomych termin niezbyt pasował, ale wybrali się z nami Gosia i Marek z psem Kajkiem.

Wyruszyliśmy z Soli w stronę nowego schroniska pod Oźną.

W tym rejonie nie ma żadnych szlaków, ale przed nami ktos już szedł.

Kajko zadowolony z zimy.

Śniegu napadało w sam raz by przypomnieć sobie torowanie, ale nie zmeczyć się zbytnio.

Po pokonaniu "północnej ściany" Sobańskiego Gronia wychodzimy na grzbietową drogę.

Autor na szlaku - fot. Jola.

Na polanie pod Oźną spotykamy coraz większą ilość turystów z dziećmi i psami.

Ten obiekt nie przetrwa zimy...

... ale ten pewnie przeżyje.

Zatrzymuję się tuż przed scroniskiem na małą sesję fotograficzną.

Po ok. 2 godzinach docieramy do schroniska.

W jadalni spory tłum, ale udaje się znaleźć wolny stolik. Na razie działa tylko bufet, noclegi planuje się uruchomić przed wakacjami.

Wystrój sali i całego obiektu jest bardzo ładny.

Na korytarzu uwagę zwraca takie historyczne zdjęcie.

Po wizycie w schronisku idziemy w stronę szczytu Oźnej.

Grzbietem idziemy w stronę granicy PL/SK.

Powrót zaplanowaliśmy drogą trawersującą zbocza Oźnej.

Początek nie jest przedeptany, ale idzie sie przyjemnie.

Nikt nie chciał skorzystać?

Poprowadzono tędy jakiś szlak, ale to jedyny znak jaki spotkaliśmy.

Powoli zbliżamy się do końca trasy.

Jola i Gosia.

Schodzimy do Soli.

Gimnazja zlikwidowano dość dawno, ale przystanek gimbusa się ostał.

Trasa wycieczki - 13 km.