W ramach treningu przed letnim wyjazdem rowerowym namówiliśmy Ewę, Romka (na zdjęciu) oraz Lilę i Piotra na górską wycieczkę rowerową. Startujemy z Istebnej.

Trasa ma być łatwa technicznie (asfalty i trochę szutrów), ale wymagająca kondycyjnie (podjazdy).

Dla mnie i Joli jest to powtórka trasy sprzed 12 lat.

Odpoczynek po pierwszych podjazdach. Lila i Jola.

Piotr.

Jedziemy w stronę Hrčavy po czeskiej stronie.

Ukazuje się Ochodzita (pod którą dzisiaj będziemy), a plan bliżej, na grzbiecie, Jaworzynka.

Tymczasem dojeżdżamy do Hrčavy i oglądamy kościół św. św. Cyryla i Metodego z 1936 r.

Szopka koło kościoła.

A to zapewne patroni kościółka.

Romek i Ewa w szopce.

Dziesięć km za nami, czas na przerwę ...

... i uzupełnienie płynów oraz kalorii.

Jedziemy dalej - zapowiada się niezły zjazd.

Most autostrady D3 to już Słowacja. Ma 84 m wysokości i jest najwyższym mostem na Słowacji.

My pozostajemy jednak w Czechach i skręcamy w stronę trójstyku granic.

Jest i trójstyk Polska - Czechy - Słowacja.

12 lat temu była tu tylko widoczna na zdjęciu wiata i symboliczne słupki graniczne.

Ekipa przy polskim słupku (każde państwo ma swój :). A w tle tłumy ludzi, jakieś place zabaw, bary itp. Trochę się tu zmieniło.

Prawdziwy trójstyk znajduje się w korycie potoku i ten niepozorny słupek jest ponoć właściwym punktem styku granic.

Z trójstyku jedziemy w stronę Jaworzynki już po polskiej stronie.

Z Jaworzynki był długi i szybki zjazd do doliny Czadeczki, a to już mozolny podjazd na grzbiet Wierchu Czadeczka. Było w porywach 13%.

Widok na Beskid Śląsko-Morawski z kopką Girowej na pierwszym planie.

A przed nami rośnie Ochodzita.

Piotr.

Lila.

Asfalt się chwilowo skończył. Na przełęcz Wyrchczadeczka prowadzi droga gruntowa.

Wyrchczadeczka - za chwilę znów wjedziemy na asfalt. Fot. Jola.

Minęliśmy przeł. Rupienka i po 15% podjeździe dojechaliśmy do osiedla pod Ochodzitą. Jeśli wytężyć wzrok, to w dali można dostrzec ośnieżone Tatry.

Są też kolejne widoki na Śląsko-Morawski.

A oto co widać (o ile coś nie pokręciłem).

W Koniakowie na licznikach mamy 26 km, więc zgodnie zarządzamy przerwę obiadową.

Z tarasu Karczmy Świstak można podziwiać panoramę Beskidu Śl.-M.

Na początek wspólnie próbujemy polecaną przez obsługę zupkę czosnkową, aby porównać z czeską czesnakovą.

Doczekaliśmy się zasadniczego obiadu.

Cała szóstka w komplecie. Fot. kelner.

Ostatnie 11 km, to krótkie zjazdy i podjazdy nad dol. Roztoki - dopływu Olzy.

Ochodzita została już za nami.

Na zjazdach szkoda się zatrzymywać, ale trudno nie zauważyć mnóstwa kwiatków - knieć błotna (kaczeniec).

Są też łany zawilców gajowych, ale też żywców.

Budynek dawnego PTSM Zaolzianka nadal stoi w opłakanym stanie. A tyle imprez się tu odbyło.

Może kiedyś skoczymy stąd do Wiednia, ale dziś już trochę za późno.

Trasa wycieczki. Było 39 km i 920 m podjazdów i zjazdów.